Tatrzański Park Narodowy (TANAP) jest źródłem wody pitnej nie tylko dla zwierząt, ale także dla ludzi. Przodkowie dzisiejszych mieszkańców Tatr zakładali swoje osady w pobliżu źródeł wody pitnej, aby mieć ją na wyciągnięcie ręki w trudnym górskim terenie. Najstarsza pisemna wzmianka o źródłach w Starym Smokowcu pochodzi z 1764 roku. Duże zainteresowanie wodą mineralną doprowadziło do założenia osady w 1793 roku. Tatrzańska osada Stary Smokowiec może więc pochwalić się uzdrowiskiem i źródłami dwóch kwaśnych źródeł o nazwach Castor i Pollux (imiona te zostały nadane słynnym bliźniakom z mitologii greckiej). Jedno źródło znane jako Kwas smokowy. Nawet Maria Teresa znała wodę z kwasu smokowieckiego. W XVIII wieku była ona regularnie przywożona na grzbietach koni i osłów na dwór królewski w Wiedniu.
Naturalne zasoby mineralne Kwas Smokowiecki wypływa niecałe sto metrów od miejscowego amfiteatru. Źródło jest swobodnie dostępne w zadbanej altanie i prowadzi do niego kilka szlaków turystycznych. W pobliżu altany znajduje się drugie źródło, które wpada do sztucznie utworzonego stawu. Nie jest ono jednak przeznaczone do picia. Woda ma żelazisty kolor i wartość pH 3,4. Samo źródło składa się z naturalnej, wodorowęglanowej, wapniowo-magnezowej wody, która pomaga zwalczać wiele komplikacji zdrowotnych, takich jak zaburzenia nerwowe, choroby układu mięśniowo-szkieletowego lub skóry, a także wspomaga trawienie.
Węglanowe wody mineralne w Starym Smokowcu mają rzadkie właściwości, ponieważ ich mineralizacja osiąga wartość do 100 mg/l. Ten leczniczy skład wynika głównie z wysokości źródła (1 030 m n.p.m.) i granitowego podłoża. Woda lecznicza ma słaby mineralny zapach i jest przeznaczona do regularnego spożycia. W 2017 r. w pobliżu źródła Smokovec powstała nowa rozlewnia wody, która jest dystrybuowana w szklanych pojemnikach, znanych jako Tatranská minerálka.
Cechy
- Naturalne zasoby mineralne
- Mineralizacja 100 mg/l
- Temperatura wody 6°C
- Źródło obserwacji
