Tatry Bielskie

Tatry Bielskie tworzą charakterystyczny wapienny grzbiet o długości 14 km, rozciągający się w kierunku wschód-zachód, leżący niemal prostopadle do głównego grzbietu Tatr Wysokich.

Punkt styku tych geologicznie różnych pasm górskich jest dostępny dla turystów Kopské sedlo. Działalność lodowca z okresu pierwotnego zlodowacenia Tatr prawie nie zaznaczyła się w Tatrach Bielskich. Nie znajdziemy tu moren, progów skalnych, tarasów czy masywnych skarp tak charakterystycznych dla sąsiednich gór. Jednak uwaga piękno wapiennych i dolomitowych ścian ze stromymi trawiastymi zboczami i bogatą roślinnością.

Punkty orientacyjne charakterystycznej zachodniej części głównego grzbietu (po Broad Saddle) obejmują Widelec do pojedynków. Najwyższy szczyt Kruk (2151,5 m n.p.m.) jest, podobnie jak inne szczyty, niedostępny dla turystów. Góra jest ważnym obszarem krasowym. Spośród wielu jaskiń najbardziej dostępna jest jaskinia Jaskinia Bielańska powyżej osady Tatranská Kotlina. Z osady jest również odpowiedni dostęp do jedyne schronisko górskie w Tatrach Bielskich, Domek letniskowy Plesnivec (1290 m) poniżej Bujačí vrch.

Góra nie jest ozdobiona żadnym jeziorem, ale nadal jest uważana za najpiękniejszą i najbogatszą przyrodniczo część Tatr. Odżywcze gleby wapienne tutaj, w przeciwieństwie do Tatr Wysokich, oferują wiele bardziej zróżnicowana flora. Dla wszystkich gatunków wymieńmy najbardziej typowy kwiat - pleszankę alpejską (Leontopodium alpinum).

Źródło: www.vysoketatry.com, Wikipedia, beliansketatry.com