Malownicze drewniane domy i piękna przyroda. Taka właśnie jest Osturnia. Żywy skansen składa się ze 157 obiektów objętych ochroną zabytków. Najstarszych mieszkańców do dziś można spotkać w tradycyjnych strojach ludowych.
Wieś Osturňa powstała na Spiszu, na obszarze Zamagurium, którego duża część była własnością Berzeviczy A. Görgey. Rodzina ta zakładała wsie za pomocą "szołtysów", którzy szukali ludzi nadających się do zasiedlenia tych terenów i zakładania osad. Tacy osadnicy stawali się poddanymi właściciela ziemskiego, ale byli zwolnieni z podatków na okres do 20 lat. W XV i XVI w. mieszkańcy Rusi Karpackiej zasiedlali Zamagurze również na prawie wołoskim. W ten sposób powstała wieś Osturňa. Wieś ta jest uważana za najdłuższą wieś potokową na Słowacji (9,5 km).
Od momentu założenia Osturňa przetrwała powstania, pożary, epidemie dżumy, wojny, ale także cieszyła się rozwojem gospodarczym, kulturalnym, edukacyjnym i duchowym. W 1648 r. powstał tu kościół i plebania. W 1979 roku został uznany za rezerwat zabytków architektury ludowej.
Żywe muzeum na świeżym powietrzu
W Osturnej zachowało się kilka oryginalnych osad góralskich. Łącznie znajduje się tu 157 zabytkowych budynków. Przed typowym podwórzem znajduje się drewniany dom z bali z dwuspadowym dachem pokrytym gontem. Z tyłu znajduje się stodoła ze stajnią.
Osturňa słynie również z tradycyjnych osturniańskich potraw, które składają się głównie z bryndzy, ziemniaków i boczku - tradycyjnych składników pracujących górali.
